• InBlog

    Od Kantora do Dworakowskiego

    Z Markiem Waszkielem rozmawia Krystyna Piaseczna. Pierwodruk: SCENY POLSKIE. Pismo ZASP, Warszawa [2019], nr 2, ss. 30-32. Krystyna Piaseczna: Dziękuję panie profesorze, że pan znalazł czas dla „Scen Polskich” międzywykładami w Akademii…

  • Zapomniany – przywrócony

    Pierwodruk: Marek Waszkiel, Zapomniany – przywrócony. O Jerzym Koleckim, TEATR LALEK 2019, nr 1 (135), ss. 48-50. Jerzy Kolecki nie należał do żadnej szkoły scenografii, choć jak Ali Bunsch, Adam Kilian, Kazimierz…

  • InBlog

    Lalki w Zachęcie

                Marzec  jak co roku obfituje w teatralne atrakcje. Nie mam na myśli premier, festiwali, wydawnictw, rozmaitych wydarzeń w teatrach i wokół teatrów, bo ich kalendarz jest znacznie bogatszy, a poszczególne instytucje,…

  • InBlog

    Odmęt

    Etiuda Marka Idzikowskiego w białostockiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Są spektakle, które najlepiej wyglądają na fotografiach. Są i takie, w których niewiele jest do fotografowania, a mimo to błyszczą. Wczorajszy pokaz…

  • InBlog

    Dokąd jeździmy?

    Blog jest fantastycznym miejscem do snucia rozważań. W niczym nie ogranicza, nie narzuca tematów ani formy wypowiedzi. Można tu publikować poważne eseje i szkice historyczne, recenzje i polemiki, nawet teksty okolicznościowe czy…

  • InFilm

    Życie lalki

    Film ośrodka Telewizji Polskiej w Poznaniu z okazji 70 lecia poznańskiego Teatru Animacji.

  • InBlog

    Szopka

      Istnieje w Polsce przynajmniej od II połowy XVII wieku. Dla wielu wiąże się z magią świąt Bożego Narodzenia. Szopka jest specyficznym gatunkiem teatralnym: misteryjnym, Bożonarodzeniowym, sezonowym, związanym z obyczajem, będącym własnością…

  • InBlog

    Don Kichot 2018

      To nie jest spektakl lalkowy. Ale… to naprawdę bardzo dobre przedstawienie! Przedstawienia teatralne bywają albo stare, albo nowe, zupełnie niezależnie od tego czy dobre, czy złe. Na ogół dominują stare, bo…

  • InBlog

    Pokój Gerdy

      Kolejny zajmujący spektakl Jany Tuminy! I znów przykład spektaklu, którego największym atutem jest teatralność. Nie opowiadanie historii, choćby najciekawszej, nie dialogowanie, nie uroda tekstu literackiego, choćby i wyjątkowego, ale teatr: wyobraźnia…